MyΘεσσαλονίκη

Όταν η προσπάθεια παγώνει (και δεύτερη φορά)

Παρασκευή, 18 Απριλίου 2008

... ερχόμαστε αντιμέτωποι με ερωτήματα του στυλ "έχει νόημα ύπαρξης κάτι μη ανανεούμενο;", "μήπως να το έκλεινα το μαγαζί;" και άλλα παρόμοια.

Τελικά καταλήγω ότι είναι θέμα οπτικής. Έχει να κάνει δηλαδή κατά πόσο κανείς θέλει να είναι στο top 100 του Pathfinder Blogs ή απλά να δημοσιεύει τις σκέψεις του με τέτοιο τρόπο και κόστος χρόνου, ώστε, πρώτα να μένει ικανοποιημένος ο ίδιος και κατόπιν να περιμένει επιβεβαίωση ή διάψευση από το feedback μέσω σχολίων.

Με βάση την παραπάνω συλλογιστική έρχομαι να δηλώσω, για δεύτερη φορά, ότι δεν κλέινω το παρόν blog. Αντίθετα θα του δώσω μια ευκαιρία, μέσα από μη καθορισμένης συχνότητας δημοσιεύσεις, να εξετάσει αν ισχύει η θέση μου: "Μια δουλειά αναγνωρίζεται κυρίως λόγω ποιότητας και χαρακτήρα και όχι λόγω ποσότητας".

Η μη καθορισμένη συχνότητα δημοσιεύσεων δε σημαίνει ούτε συνέχεια της παρούσας κατάστασης, ούτε όμως και το αντιδιαμετρικό της. Αναμείνατε τις εξελίξεις.

Ήρωες εν Θεσσαλονίκη (μέρος ΙΙ)

Παρασκευή, 25 Ιανουαρίου 2008

Μετά τη θεσσαλονικιά ηρωίδα (Ληστεία; Πλάκα με κάνεις;) ένας δεύτερος ήρωας έρχεται να κοσμίσει την ιστοσελίδα του MyThessaloniki. Πρόκειται για τον "συνήθη ύποπτο" τροχαίο που ρυθμίζει την κυκλοφορία στη διασταύρωση του Βαρδάρη.

Απολαύστε τον να το κάνει με το δικό του μοναδικό τρόπο και την ηχητική παρέμβαση των ανθρώπων της εκπομπής που βγάλανε το θέμα στον αέρα, πολύ πετυχημένα μπορώ να πω.

Γιατί η Θεσσαλονίκη ξέρει να διασκεδάζει... ακόμη και στη δουλειά!

Όταν η προσπάθεια παγώνει

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2008

"Μάτια που δε βλέπονται γρήγορα λησμονούνται" λέει η παράδοση και οφείλω να ομολογήσω πως μου ταιριάζει γάντι. Μπορεί να δήλωσα εξ' αρχής ότι δεν είναι σίγουρο το πόσο γρήγορα θα ανανεώνεται το παρόν blog αλλά κοντεύει Φλεβάρης και ακόμη έχει το post των Χριστουγέννων... Τελικά είναι χειρότερο από όσο φανταζόμουν!

Σοβαρά τώρα ο χρόνος μου έχει πιάσει πάτο αλλά αν είμαι τυχερός, σε κανένα μήνα από τώρα, θα μπορείτε να δείτε φωτογραφίες μου με τήβεννο που σημαίνει ότι θα έχω ορκιστεί...
Το εν λόγω άρθρο το γράφω όχι τόσο για να δικαιολογηθώ αλλά γιατί αφενός οφείλω μια εξήγηση τόσο στους 9 readers που επιμένουν (ο επιμένων δε νικά πάντα ;-) ) να διαβάζουν τον παρόντα χώρο και αφετέρου πολλοί αναγνώστες του krap.pblogs.gr με συγκίνησαν αφήνοντας σχόλια που με προτρέπουν να διατηρήσω ένα τουλάχιστον προσωπικό blog.

Κατά πάσα πιθανότητα λοιπόν, ανεξάρτητα με την συχνότητα ανανέωσης αυτού του blog, η ιδέα του myThessaloniki θα συνεχίσει, είτε εδώ με τη μορφή που έχει τώρα, είτε θα γίνει κάτι μεγαλύτερο και πιο επίσημο (αλλά δεν θέλω να δεσμευθώ για τίποτε ακόμη).

Μέχρι νεοτέρας λοιπόν να σας ευχαριστήσω που με στηρίζετε υπομονετικά..!

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στη Θεσσαλονίκη

Τετάρτη, 2 Ιανουαρίου 2008

Κατ' αρχάς εύχομαι καλή χρονιά σε όλους. Μακάρι οι στόχοι όλων μας να εκπληρωθούν και ελπίζω να πάει καλά η νέα χρονιά και για το blog αυτό (μιας και το άλλο πήγε υπέρ πίστεως και πατρίδος). Σε αυτό το post θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τα παραλειπώμενα από τον εορτασμό Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς καθώς και να επισημάνω μερικές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις που έκανα.

Επιτρέψτε μου να αναφέρω δύο σημαντικά σημεία για την καλύτερη κατανόηση των όσων θα ακολουθήσουν:

• Είμαι ο τύπος του ανθρώπου που αισθάνομαι ότι η πραγματική ημέρα γιορτής είναι περισσότερο τα Χριστουγέννων παρά η Πρωτοχρονιά.
  
• Επίσης θεωρώ ότι η Πρωτοχρονιά είναι ημέρα ξεκούρασης την οποία κανείς πρέπει να περνά με την οικογένειά του. Έτσι είμαι εντελώς κατά του πανικού που συμβαίνει με την αλλαγή του χρόνου όπου οι πάντες ξεχύνονται να πάνε να διασκεδάσουν με το που αλλάζει ο χρόνος. Σε εμένα φαίνεται σα να τους κρατά η οικογένεια με το ζόρι σπίτι, σα να είναι φυλακισμένοι και η αλλαγή τους λυτρώνει και του επιτρέπει να κάνουν αυτό που είναι το ουσιώδες για αυτούς.
  

Στο δια ταύτα λοιπόν!

Ξεκινώντας με το βράδυ των Χριστουγέννων μπορώ να πω ότι πέρασα θαυμάσια (ίσως πρόκειται για τα καλύτερα Χριστούγεννα τις ζωής μου). Οργανώθηκε ένα τραπέζι σε γνωστή ταβέρνα στην Άνω Πόλη με παρέα που έφθασε τα 23 άτομα σε αριθμό. Ζωντανή μουσική, καλό φαγητό, πολλά ευτράπελα και πάνω από όλα, ένιωσα καλή διάθεση...
Για να δωσω μια αναλυτικότερη εικόνα στο τραπέζι παρευρέθηκαν 3 διαφορετικές παρέες, παιδιά από Πολίχνη, Κορδελιό, Άνω Πόλη, 40 εκκλησιές, Τούμπα, Μπότσαρη ... Ωστόσο αυτό δεν φάνηκε να διασπά την παρέα και περάσαμε εξαρετικά όλοι! Δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες να ανεβάσω αλλά αν μου δώσουν έγκαιρα θα τις δημοσιοποιήσω με κάποιον τρόπο.

Περνώντας στην βραδιά της Πρωτοχρονιάς, όπως αντιλαμβάνεται κανείς από παραπάνω, την πέρασα στο σπίτι οικογενειακά. Υπήρξε ωραία ατμόσφαιρα χωρίς παραλειπώμενα. Φάγαμε όλοι μαζί, συζητήσαμε. Το βασικό είναι ότι ένιωσα ηρεμία και το βασικότερο για πρώτη φορά δεν αισθανόμουν ότι θα ήθελα να είμαι κάπου άλλου, με κάποιον άλλο. Γενικά ένιωθα ικανοποιημένος!

Γενικά φέτος, την περίοδο των χειμερινών γιορτών, παρόλο που ένιωσα, όπως κάθε χρόνο άλλωστε τέτοιον καιρό, μια νοσταλγία, αισθάνθηκα ολοκληρωμένος και γεμάτος στο τέλος. Σχεδόν ήρεμος. Ίσως να είναι η αρχή ενός έτους γαλήνης, αν και δίσεκτο. Ίσως πάλι να φταίει που όλα τα παραπάνω έγιναν στη Θεσσαλονίκη, για την οποία  πιστεύω ότι, όπως και αν είσαι ψυχολογικά, όπου και να είσαι, αν σταματήσεις οποιαδήποτε στιγμή και κοιτάξεις τον ουρανό, θα νιώσεις πως σου επιβάλει να ηρεμήσεις για όσο τουλάχιστον σκοπεύεις να ζεις σε αυτή.

Ειρήνη Πάσι...

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2007

Το συγκεκριμένο post δεν είναι και πολύ σχετικό με το blog (αλλά μιας και έκλεισα το παλιό μου δεν έχω που αλλού να το βάλω χεχεχε)!

Πλάκα κάνω. Το συγκεκριμένο post όντως δεν έχει να κάνει με τη Θεσσαλονίκη αλλά με κάτι προ γράφθηκε σε δρόμο αυτής (κάτι παρόμοιο με το Όταν το λάθος δεν είναι τελείως λάθος αλλά σε πιο αστεία έκδοση).

Παλαιότερα λοιπόν συνηθίζαμε με ένα φίλο να κάνουμε πλάκα με την φράση "ειρήνη πάσι" λέγοντας πως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και σαν ονοματεπώνυμο.

Σήμερα σας παρουσιάζω με χαρά το εύρημά μου στο οποίο κάποιος συμπολίτης μας έπραξε το λεχθέν!

Blogging και Θεσσαλονίκη

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2007

Επιστροφή μετά από περίοδο απουσίας. Όχι δεν παράτησα το blog απλά αυτόν τον καιρό οι υποχρεώσεις ώς προς τη σχολή μου τρώνε υπερβολικά πολύ χρόνο. Ελπίζω ότι σταδιακά θα αρχίσω να επανέρχομαι.

Αυτή τη φορά είπα να μη γράψω για τη Θεσσαλονίκη αυτή καθέ αυτή αλλά για μέρος των κατοίκων της και δη για τους bloggers αυτής. Ας σκεφθούμε ως εξής: Αρχικά ξεκίνησαν τα blogs. Επεκτάθηκαν γρήγορα και πλέον πολλοί έχουν το δικό τους blog το οποίο χρησιμοποιούν κυρίως για να δώσουν το δικό τους στίγμα σε διαφόρους τομείς όπως πολιτική, κοινωνία, εικαστικά και μπλα μπλα μπλα.

Μια κατηγορία θα μπορούσαν να αποτελούν και τα blogs που ασχολούνται με τη Θεσσαλονίκη. Όταν ξεκίνησα το παρόν, ήμουν σίγουρος ότι δεν είχα πρώτος την ιδέα και μπορώ να πω ότι με το λίγο που έχω ασχοληθεί, με μια μικρή έρευνα, βρήκα και άλλες πολύ αξιόλογες προσπάθειες. Ενδεικτικά αναφέρω το εξαιρετικό site ilovethessaloniki στο οποίο έχω αναφερθεί και σε προηγούμενο άρθρο μου καθώς και το πρόσφατα ευρεθέν greekCharm στο οποίο μπορεί κανείς να δει ένα πολύ όμορφο άρθρο για την πρόσφατη γιορτή των Αγγέλων.

Αναωτιέμαι λοιπόν αν όλες αυτές οι προσπάθειες θα μπορούσαν να συγκεραστούν και να προκύψει και κάτι κοινό (συνεργασία, συνάντηση για συζήτηση, ομαδική προσπάθεια) ώστε όλες οι ιδέες που ξεκινούν από την αγάπη κάποιων από εμάς για την πόλη μας να υλοποιηθούν και ακόμη περισσότερο να φανούν προς τα έξω πιέζοντας αυτούς που μπορούν πραγματικά να κάνουν κάτι.

Δυστυχώς όπως είπα για λίγο καιρό ακόμη είμαι δέσμιος των υποχρεώσεων της σχολής μου αλλά πιστεύω ότι αυτό δεν εμποδίζει στο να έρθουμε σε επαφή κάποιοι από εμάς ανταλλάζοντας κάποιο email και ρίχνωντας κάποιες ιδέες στο τραπέζι για το πως θα μπορούσαμε να δράσουμε έστω και στο μέλλον. Επίσης κάνοντας χρήση του βήματος που μου δίνει η συμμετοχή μου στο Newsfilter.gr είτε μέσω της αρθρογραφίας είτε μεσω του newscast (podcast) θα μπορούσαν να ακουστούν κάποια πράγματα.

Έτσι λοιπόν καλώ όσους ζουν στη Θεσσαλονίκη, έχουν κάποια σχετική σελίδα ή podcast με τη Θεσσαλονίκη ή απλά θέλουν να ασχοληθούν και τους φαίνεται εφικτό το παραπάνω σενάριο να αφήσουν σχόλιο στο άρθρο αυτό για να το συζητήσουμε. Επίσης το email μου φαίνεται στο εν λόγω blog και φυσικά τα προσωπικά μηνύματα είναι επίσης ευπρόσδεκτα.

Όταν το λάθος δεν είναι τελείως λάθος

Κυριακή, 11 Νοεμβρίου 2007

Κατ' αρχάς να απολογηθώ για την απουσία άρθρων για κάποιο καιρό. Ελπίζω το σημερινό να αποζημειώσει όσους διαβάζουν το συγκεκριμένο blog.

Είναι αλήθεια ότι εν γένει είμαι κατά των συνθημάτων (αθλητικών ή πολιτικών), ύβρεων, υπογραφών (ή tags) σε τοίχους, δημόσια ή ιδιωτικά κτήρια, δρόμους κλπ. κλπ. κλπ. Να πω την αμαρτία μου εκτιμώ ένα ωραίο graffiti (αν και είναι το ίδιο παράνομο με τα παραπάνω) γιατί πιστεύω ότι μπορεί (όχι πάντα) να ομορφίνει την επιφάνεια στην οποία σχεδιάζεται.

Μια από τις προηγούμενες ημέρες η παραπάνω αντίληψή μου άλλαξε ελαφρώς και ήρθε να περιλάβει στη γκάμα της ζωγραφικής των δρόμων και κάποια συνθήματα. Γιατί όταν ένα σύνθημα είναι ευθύ, απαλλαγμένο από αρνητικά φορτία και έρχεται να δηλώσει απλά ένα συναίσθημα είναι το ίδιο σημαντικό με ένα σχέδιο, μια απεικόνιση. Κοιτώντας το παρακάτω σκέφθηκα πως μπορεί μια εικόνα να ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις αλλά σε περιπτώσεις σαν και αυτή "μια φράση ισοδυναμεί με χίλιες εικόνες".

Το ζήτημα της Μακεδονίας

Σάββατο, 27 Οκτωβρίου 2007

Πριν λίγες μέρες δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Μακεδονία ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο σχετικά με το Μακεδονικό και γιατί τα όσα ισχυρίζονται οι κάτοικοι των Σκοπίων δεν μπορούν παρά να αποτελούν μόνον παραφιλολογίες.

Δυστυχώς εξαιτίας προσωπικών προβλημάτων δεν μπόρεσα να δημοσιοποιήσω το άρθρο εδώ όπως ήθελα με αποτέλεσμα πλέον η πληροφορία να είναι αρκετά παλαιά. Ωστόσο παρατήρησα σήμερα ότι υπάρχει αυτούσιο στο blog ilovethessaloniki.blogspot.com και πιο συγκεκριμένα μπορείτε να το βρείτε εδώ.

Παρακάτω θα παραθέσω την αρχή μόνον του άρθρου ενώ το υπόλοιπο μπορείτε να το δείτε στην παραπάνω διεύθυνση (ελπίζω ο ιδιοκτήτης του ilovethessaloniki.blogspot.com να μην έχει πρόβλημα με την μερική αναδημοσίευση του άρθρου του. Σε αντίθετη περίπτωση ας αφήσει ένα σχόλιο για να αφαιρέσω το παρακάτω τμήμα).

[Το θράσος των Σκοπιανών είναι απίστευτο! Διαπράττουν τη μεγαλύτερη απάτη της ιστορίας. Είναι απόγονοι σλαβικών φύλων που ήλθαν στα Βαλκάνια τον 6ο μ.Χ. αιώνα κι ένα σημαντικό ποσοστό είναι Αλβανοί και τσιγγάνοι. Ασκούν όμως διεθνώς μια φοβερή προπαγάνδα, για να επιβάλουν τα ασύστολα ψεύδη τους. Εμείς, δυστυχώς, αδρανούμε. Έχουμε αμελήσει να ενημερώσουμε τη διεθνή κοινότητα. Επιβάλλεται να το κάνουμε τάχιστα! ...]

Να σημειωθεί (ακόμη μια φορά) ότι το άρθρο πρωτοεμφανίστηκε στην εφημερίδα Μακεδονία!

Διασκεδάζω ή συμμετέχω στη διασκέδαση

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2007

Σκεπτόμουν τελευταία όλα αυτά τα οποία διατεινόμαστε (οι Θεσσαλονικείς) ότι κάνουμε διαφορετικά από τους υπόλοιπους. Λέμε (και έχω ακούσει να αναφέρεται πολλάκις στα Μ.Μ.Ε.) ότι εδώ στη Θεσσαλονίκη ξέρουμε να διασκεδάζουμε. Ωστόσο στα δικά μου μάτια η διασκέδαση είναι κάτι το υποκειμενικό. Άλλος διασκεδάζει διαβάζοντας κάτι, άλλος ακούγοντας κάτι ενώ υπάρχουν και αρκετοί άνθρωποι που διασκεδάζουν με ακόμη πιο ειδικούς τρόπους (δεν εννοώ τίποτε το ακραίο, σκεπτόμουν συλλογή τηλεκαρτών για την ακρίβεια).

Επομένως ο τρόπος με τον οποίο διασκεδάζει ο καθένας είναι δική του δουλειά και άρα καταρρίπτεται το κλισέ "οι Θεσσαλονικείς ξέρουν να διασκεδάζουν". Εκτός αν η διαφοροποίηση δεν έγκειται στον τρόπο διασκέδασης αλλά στον ορισμό της.
Από το γυμνάσιο ακόμη μου άρεσε να μπορώ να συμμετέχω σε οτιδήποτε πρότειναν φίλοι και γνωστοί. Καφέ, βόλτα, σινεμά, ηλεκτρονικά, μπόουλινγκ, fast food. Αργότερα στο λύκειο η λίστα επεκτάθηκε σε ταβέρνες και cafe bars ενώ με την είσοδο στο Πανεπιστήμιο προστέθηκε σχεδόν κάθε γνωστός τρόπος διασκέδασης. Το θέμα είναι ότι έπιανα το εαυτό μου να θέλει να βγει, να γνωρίσει κόσμο, να κάνει βόλτες.
Αναρωτιέμαι λοιπόν μήπως δεν είναι πως "οι Θεσσαλονικείς ξέρουν να διασκεδάζουν" αλλά ότι "οι Θεσσαλονικείς θέλουν να διασκεδάζουν". Θέλουν να οργανώνουν πράγματα και να συμμετέχουν σε πράγματα που οργανώνουν φίλοι τους. Τους αρέσει κάθε τόσο να θυμούνται την αγαπημένη τους ταβέρνα(ες), να πίνουν ένα γρήγορο ποτό με φίλους μετά τη δουλειά σε κάποιο μπαράκι(α), να επισκέπτονται τον(ους) αγαπημένο(ους) τους καλλιτέχνη(ες) όταν έρχεται σε κάποιο μαγαζί(α) της πόλης. Πιστεύω ότι οι περισσότεροι από εμάς είμαστε πάντα έτοιμοι να οργανώσουμε μια έξοδο ή για να το θέσω καλύτερα σχεδόν πάντοτε θα καταφέρουμε να οργανώσουμε μιαν έξοδο αν θέλουμε να βγούμε.

Η Θεσσαλονίκη στο YouTube

Σάββατο, 20 Οκτωβρίου 2007

Και ενώ όσοι είναι από εδώ αντιλαμβάνονται πάνω κάτω τι περιγράφω στα άρθρα μου σκεπτόμουν, πριν ακόμη ξεκίνησω το blog, ότι θα πρέπει σε κάποια φάση να παρουσιάσω τη Θεσσαλονίκη και σε αυτούς που δεν έχουν έρθει και ενδεχομένως να μην την επισκεφθούν ποτέ. Θεωρώ λοιπόν ότι πλέον είμαι σε θέση να το κάνω με τα παρακάτω εκπληκτικά βίντεο που βρήκα στο YouTube.

Τα έχει δημιουργήσει ο χρήστης Ganxta91 στον οποίο θα ήθελα να πω ένα μεγάλο μπράβο για την επιλογή των στιγμιοτύπων αλλά κυρίως της μουσικής.